Persbericht PLN : Veel ‘beloven’ en weinig geven doet de zotten in vreugde leven

(28/03/2009)

Vanmorgen raakte bekend dat minister Turtelboom instructies heeft gegeven aan haar Dienst Vreemdelingenzaken inzake de regularisatie van mensen zonder papieren. Onmiddellijk kwamen er op onze kantoren talrijke telefoons binnen van mensen die denken in aanmerking te komen. Bij het lezen van de mededeling op de website van de Dienst Vreemdelingenzaken blijkt echter dat de meesten onder hen teleurgesteld zullen worden.

De minister ‘herinnert’ in haar instructies aan enkele criteria en ze voegt een nieuwe categorie toe. Hiermee probeert ze druk van de ketel te halen door de publieke opinie te sussen op één van de meest gevoelige punten, namelijk de goed geïntegreerde gezinnen met schoolgaande kinderen.

Het nieuw toegevoegde criterium is erg beperkt, het gaat om families:

- die voor 01.06.2007 asiel hebben aangevraagd en van wie de procedure minstens een jaar heeft geduurd en

- die minstens vijf jaar ononderbroken in België verblijven en

- van wie de kinderen minstens sinds 01.09.2007 naar school gaan/gingen.

De eerste reactie hierop is ‘het is beter dan niets’. Voor gezinnen van wie het verblijf op deze basis nu eindelijk kan worden geregulariseerd is dit goed nieuws.

Toch kunnen we niet nalaten opnieuw de fundamentele problemen van dit dossier aan te halen. De overgrote meerderheid van de mensen zonder papieren blijft immers in de kou staan. De nieuwe instructie van minister Turtelboom lost dit niet op.

Verschillende categorieën uit het regeerakkoord vinden we niet terug: mensen zonder papieren met een vaststaand werkaanbod, personen die zich duurzaam lokaal verankerd hebben, de lange procedures … Ook gezinnen die geen asiel aanvroegen, of wiens procedure te kort was en gezinnen met erg jonge kinderen die nog niet (lang genoeg) naar school gingen, vallen uit de boot. De discriminatie is overduidelijk.

De minister verwijst in haar document naar een aantal regularisatiecriteria die al zouden bestaan voor prangende humanitaire situaties. Wij kunnen vanuit onze praktijk alleen maar vaststellen dat er vele voorbeelden zijn waarbij regularisatie geweigerd werd ondanks zo’n prangende humanitaire situatie.

Eén zwaluw maakt de lente niet. Vele problemen in het regularisatiedossier worden eens te meer voor zich uitgeschoven. Met alle gevolgen vandien (acties, hongerstakingen, bezettingen, familiedrama’s, uitwijzingen van reeds lang in het land verblijvende gezinnen…).

Na één jaar met een minister van migratie en asielbeleid, is dit een zeer mager resultaat. Maar laat het een vertrekpunt zijn voor de effectieve uitvoering van het gehele regeerakkoord, en geen eindpunt.

Contactpersoon Progress Lawyers Network: Mieke Van Laer