Iedereen extremist!

 

Tien opiniemakers reageren op het gebrek aan migratiebeleid van Annemie Turtelboom. 'De tijd van uitvluchten en mediagespin om het eigen falen te maskeren is nu echt wel voorbij.'

 

Minister van Migratie en Asiel Annemie Turtelboom (Open VLD) haalt deze dagen fors uit naar alles en iedereen die het niet met haar eens is: de erediensten, de universiteitsrectoren, de advocaten, PS, CDH, 'zogenaamde progressieve politici' en Vluchtelingenwerk Vlaanderen (DS 5 maart). Zij bezondigen zich allen aan 'een staaltje van hypocrisie waarvan ik baal'. De minister van haar kant zegt het pad van het 'humanistisch realisme' te bewandelen.

 

We laten ons niet verleiden tot de boksmatch waar de minister op uit lijkt te zijn. De huidige impasse in het asiel- en migratiedossier is te ernstig om ze te begraven onder een partijtje modder gooien. Het gaat ons trouwens niet zozeer om minister Turtelboom, maar om de standpunten van de hele Open VLD en finaal om de verantwoordelijkheid van de hele regering. We zijn ook niet uit op een moreel oordeel over de persoon Turtelboom - wat zij insinueert -, maar om haar beleid. Of beter: het gebrek aan beleid. Het is immers ironisch dat we voor het eerst een aparte minister van Migratie en Asiel hebben en er nog nooit zo weinig migratiebeleid gevoerd is. In het uitblijven van een akkoord over regularisatie dragen Turtelboom en Open VLD wel een hoofdverantwoordelijkheid. Als bevoegd minister legde Turtelboom in de periode mei-september 2008 enkele versies van teksten op tafel. Over al die teksten was geen akkoord, waarna Turtelboom er de facto de brui aan gaf. Een minister die verantwoordelijk is voor een dossier, lijkt ons, gaat tot de finish en lanceert voorstellen tot een akkoord is bereikt.

 

Wij blijven de indruk hebben dat het water tussen de vijf regeringspartijen niet zo diep is als ze zelf laten geloven. Over fundamentele punten lijken de vijf het al eens: over zes deeldossiers naast de regularisatie (schijnhuwelijken, nationaliteit,…), dat er geen regularisatiecriteria komen voor de toekomst, maar enkel voor het verleden of dat illegale verblijvers die nooit een procedure begonnen uitgesloten worden van humanitaire regularisatie. Akkoorden waar wij het trouwens niet noodzakelijk mee eens zijn. De scherpe meningsverschillen spitsen zich toe op relatief kleinere punten. Wil de regering illegale verblijvers die in het verleden enkel een regularisatie-aanvraag indienden (en geen enkele andere procedure) uitsluiten uit de humanitaire regularisatie of niet? Wil ze illegale verblijvers die een arbeidscontract voorleggen enkel regulariseren indien het om een job gaat die niet kan ingevuld worden door een Belg, stelt ze dit open voor alle jobs? Vergeleken met de punten waarover men het eens is, is de impact van deze keuzes veel beperkter.

 

Het uitblijven van een akkoord heeft naar ons aanvoelen minstens evenveel te maken met politieke onwil als met inhoudelijke meningsverschillen. Het is al maanden duidelijk dat Open VLD als de dood is voor de electorale gevolgen van een regularisatie die start vóór de verkiezingen van juni. Anderzijds is het duidelijk dat PS en CDH ook niet met een te beperkte regularisatie naar de kiezer willen trekken, uit angst voor concurrent Ecolo. Wij zien deze strategische spelletjes al maanden met lede ogen aan en keuren ze ten zeerste af.

 

In haar opiniestuk wil minister Turtelboom de lezer doen geloven dat al haar tegenstanders extreme eisen stellen en uit zijn op een algemene regularisatie. Niets is natuurlijk minder waar, en de minister weet dat. Wij hebben nooit een collectieve of algemene regularisatie gevraagd, maar gewoon duidelijke en openbare criteria om aanvragen geval per geval te beoordelen. Sommigen van ons verdedigen al jaren gedetailleerde voorstellen met welbepaalde criteria, die bij alle regeringspartijen bekend zijn en op websites beschikbaar. Die openbare criteria zijn volgens ons nodig omdat de minister en haar administratie momenteel een bepaalde praktijk toepassen die nergens op papier is gepubliceerd. Gevolg: advocaten en hulpverleners weten niet wat ze aan cliënten moeten adviseren en wie een negatieve beslissing krijgt in asiel of regularisatie blijft in ons land hangen in afwachting van de duidelijke criteria. Enkele duizenden van deze mensen verblijven in de asielopvang, wat een van de oorzaken is van het plaatsgebrek in die opvang.

 

'De enige juiste politiek is die van een humanistisch realisme', schrijft de minister en daar kunnen we het alleen mee eens zijn. Alleen beantwoordt het gebrek aan beleid van deze regering niet aan die omschrijving. Het is weinig humanistisch om duizenden mensen in onzekerheid en illegaliteit te laten wegkwijnen en hen niet duidelijk te maken of ze hier kunnen blijven. Het beleid is evenmin realistisch omdat het illusoir is dat deze situatie zichzelf zal oplossen en het wel lukt zonder rondzendbrief met duidelijke spelregels voor verleden en toekomst. De tijd van uitvluchten en mediagespin om het eigen falen te maskeren is nu echt wel voorbij. Tijd voor beslissingen.

 

Jan Renders (ACW), Caroline Copers (ABVV), Paul Pataer en Pieter De Gryse (Vluchtelingenwerk Vlaanderen), Karen Moeskops (Amnesty International), Erik Somers (Forum Asiel en Migraties), Didier Vanderslycke (KMS/Kerkasiel.anders), Jan Goossens (KVS), Naima Charkaoui (Minderhedenforum), Bogdan Vanden Berghe (11.11.11)

 

Verschenen in De Standaard, 2009.03.07