Brief aan de nieuwe
Minister van Migratie en Asiel over opsluiting van “Kinderen zonder Papieren” 18
maart 2008
Geachte mevrouw de Minister,
U weet ongetwijfeld
dat in ons land nog regelmatig gezinnen met kinderen opgesloten worden in
gesloten centra. Het gaat niet meer alleen om gezinnen die hier al lang
verblijven, illegaal geworden zijn en in afwachting van hun verwijdering in
detentie gehouden worden. Maar het gaat steeds meer om asielzoekers aan de
grens, inclusief niet begeleide minderjarigen, en om Dublingevallen.
U weet ongetwijfeld
ook dat een verblijf in een gesloten centrum nagenoeg hetzelfde is als een
verblijf in een gevangenis. Het opsluiten van kinderen in dergelijke centra
heeft een nefaste invloed op hun lichamelijke en psychische ontwikkeling, hetgeen door talrijke studies is aangetoond. Kinderen
ervaren de machteloosheid van hun ouders die zelf door hun situatie in
voortdurende stress leven. Zij verliezen zo het noodzakelijke vertrouwen in hen
en in de wereld der volwassenen. Zij worden psychisch getraumatiseerd. U zal het er mee eens zijn dat kinderen traumatiseren een
misdaad is.
Voor pas aangekomen
gezinnen komt dit dubbel hard aan ; zij zijn nog getekend door het trauma van hun vlucht en hun hoop op een normaal leven
wordt meteen de kop ingedrukt.
Dat die
uitgeprocedeerde gezinnen anders zouden onderduiken in de clandestiniteit om
aan uitwijzing te ontkomen wordt voor dit opsluiten als reden opgegeven. Dit
risico is echter minimaal om niet te zeggen onbestaand :
gezinnen met kinderen die hier naar school gaan, buiten willen spelen en
vriendjes hebben, blijven ‘zichtbaar’ in de gemeenschap waar ze al een tijd
lang leven en vertoeven. Opsluiten is dus niet nodig !
De bewering dat ouders hun kinderen gebruiken - sommigen zeggen zelfs :
kinderen hier verwekken – als middel om
Is het niet absurd
dat volgens de wet de zogenaamde misdaad “het verblijven in illegaliteit”
bestraft moet worden door het plegen van een andere misdaad : het opsluiten van
onschuldige kinderen ! Die wet druist trouwens in
tegen het ook door België in 1992 geratificeerde VN-verdrag
over de rechten van het kind. Dit verdrag stelt ondermeer :
- Dat bij
alle maatregelen betreffende kinderen getroffen door gelijk wie, overheden of particulieren, het belang van het kind moet
primeren.
- Dat het kind moet beschermd worden tegen
elke vorm van discriminatie of bestraffing op grond van de activiteiten of
status van zijn ouders of wettige begeleiders.
- Dat kinderen niet van hen mogen gescheiden
worden.
Overtuigd van het psychisch trauma dat kinderen bij opsluiting oplopen,
heeft u zelf een onderzoek naar alternatieven laten uitvoeren. Als resultaat
van dit onderzoek – het Sum rapport – wordt gesteld
dat opsluiting van kinderen echt niet zou mogen ! Schoorvoetend geeft men dan
toe, als het dan toch niet anders kan, dat men
- Enkel het mannelijk
gezinshoofd opsluiten.
- Het hele gezin opsluiten en de kinderen over
dag buiten naar school laten gaan. Bewakers brengen de kinderen s’ochtends naar school en ’s avonds terug naar het centrum
- Het hele
gezin opsluiten in een aan kinderen aangepast centrum
met onderwijs en speelmogelijkheden.
Ze zijn allen voor
ons onaanvaardbaar. Bij al deze alternatieven wordt het gezin ontwricht en de
bewegingsvrijheid geheel of gedeeltelijk beperkt, wat - hoeft hetnog herhaald – een psychisch
trauma is voor de kinderen en nefast voor hun ontwikkeling.
Voor gezinnen met
kinderen zonder
Geachte heer minister,
er wordt gezegd : uit jarenlang illegaal verblijf kan
men geen rechten putten. Dit gaat niet op voor kinderen . Kinderen putten
rechten uit het feit dat zij kind zijn, het feit of ze hier al dan niet legaal
verblijven is niet relevant.
Wij onderschrijven
daarom de volgende eisen :
- Het opsluiten van kinderen zonder
- Nu
regularisatie van alle kinderen, jongeren en gezinnen met kinderen die nu in
België verblijven en daarna een permanente
regularisatie op basis van duidelijke en humane criteria.
Namens de Beweging
voor Kinderen zonder Papieren,