|
Belgisch Staatsblad |
|
P S C |
|
Publicatieblad van de
Europese Unie |
|
Is de multiculturele samenleving failliet? Zijn langoorkonijnen zwemvogels?
Klik onderstaande link aan en teken de petitie in het kader van de multicultuurcampagne van Hand in Hand. Aarzel niet om door te sturen.
|
|
Sociale kaart
Vanuit Antwerps minderhedencentrum de8 vzw hebben we opnieuw een geactualiseerde sociale kaart rond het werken met vreemdelingen met of zonder wettig verblijf, in de stad Antwerpen. U vindt er een heleboel adressen rond administratieve en juridische begeleiding, materiële en financiële hulp, onderwijs, tewerkstelling, huisvesting, opvang en vrije tijd en cultuur. Anders dan de vorige jaren, hebben we de sociale kaart ook uitgebreid met basisinfo rond de rechten binnen de verschillende thema's, én een heleboel linken naar meer gedetailleerde websites.
U vindt de sociale kaart op www.de8.be > producten (helemaal onderaan) of via deze link: http://www.de8.be/csfls/201003121314253/sociale_kaart_maart2010.pdf
Zoals steeds is de sociale kaart een selectie van organisaties; voor meer verwijzen we graag naar www.soka.be of www.newintown.be. De sociale kaart is ook steeds in verandering. Als u actualisaties, correcties of aanvullingen op deze sociale kaart ziet, kan u ons steeds contacteren. We proberen de versie op de website up to date te houden.
Sam Mampaey de8 vzw |
|
Stad Antwerpen gaat boekje te buiten in de regularisatie van het verblijf van vreemdelingen Schepencollege stelt zich bloot aan juridische acties
De stad Antwerpen zal 4.000 van de 7.000 regularisatie-aanvragen pas aan de federale overheid bezorgen nadat de stad eerst eigen inhoudelijke adviezen bij al die individuele dossiers heeft opgesteld. Dat heeft het schepencollege op 16 juli beslist. Hiermee gaat de stad haar boekje te buiten. Dit is onbehoorlijk bestuur. Bovendien zegt de wet duidelijk dat gemeenten alle dossiers met positieve woonstcontrole onmiddellijk moeten doorsturen naar de bevoegde Dienst Vreemdelingenzaken. Het Forum Asiel en Migraties (FAM) waarschuwt het schepencollege dat het zich blootstelt aan juridische acties indien de stad niet zoals voorzien de 7.000 aanvragen onmiddellijk aan DVZ bezorgt. Beter is daarom de dossiers onmiddellijk door te sturen, zoals voorzien in de wet.
|
|
Groen ! : Een regering van uit de hand lopende zaken
Het Belgische asiel- en opvangbeleid is volledig verzand. Ons land trekt opnieuw meer asielzoekers aan door een falend beleid en een volstrekt onvermogen om voor opvang te zorgen. Het tentenkamp aan de Dienst Vreemdelingenzaken toont dit nog maar eens aan. Groen! en Ecolo roepen de regering in lopende zaken op om dit nu aan te pakken en aan structurele oplossingen te werken. Want op dit moment kunnen we enkel spreken van een ‘uit de hand lopende zaak’.
|
|
Persbericht Groen! - Onmiddelijke opvang voor 6000 asielzoekers op straat! 2010.10.21
Groen! - senator Freya Piryns en Ecolo-parlementslid Zoë Genot trekken vandaag om 15u45 met Afghaans gezin met 3 kinderen naar staatssecretaris Courard (Ernest Blérot 1, 9de verdieping, Eurostation II). Zij vragen dat dit gezin en de duizenden andere asielzoekers onmiddellijk de opvang krijgen die België internationaal verplicht is te geven.
|
|
2010.10.25 Belgisch migratiebeleid: waar overheid én media falen Johan Leman
In de weekendeditie (23-24 oktober) van 'De Standaard' worden enkele bladzijden gewijd aan wat de 'zwakke plekken' genoemd worden van het Belgische migrantenbeleid. Laten we even in het midden of die analyse terecht is of niet … Wat hoe dan ook niet klopt in de voorstelling van zaken, is dat enkel naar de migranten gekeken wordt en niet naar de verantwoordelijkheid van de Belgische beleidsmakers én van de media zelf als het over een evaluatie van de mankementen gaat.
|
|
Eindrapport van de Interculturele Dialoog
Een agendapunt van het federale regeerakkoord dat op 18 maart 2008 werd afgesloten, was het opstarten van Rondetafels van de Interculturaliteit op initiatief van Vice-Eerste minister Joëlle Milquet, minister van Werk en van Gelijke Kansen, belast met het Migratie- en Asielbeleid.
|
|
Europees Hof verbiedt uitzetting afgewezen asielzoekers uit Somalië
Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens verbiedt voorlopig het uitzetten van afgewezen asielzoekers uit Somalië. Het Hof geeft aan dat de situatie in Zuid- en Centraal - Somalië, in het bijzonder in de hoofdstad Mogadishu te onveilig is. De kans dat de mensenrechten van deze Somaliërs bij een terugkeer worden geschonden is te groot. Ons land stuurt geen afgewezen Somaliërs terug naar hun land door de afwezigheid van vertegenwoordiging van een Somalische regering in België.
Bron:: Vluchtelingenwerk vlaanderen |
|
Zwitserland stuurt niet meer terug naar Ivoorkust
Zwitserland heeft besloten geen asielzoekers meer terug te sturen naar Ivoorkust. Door de politieke instabiliteit van dit land en de daarmee gepaard gaande rellen is het er niet veilig voor asielzoekers die terugkeren. Zo’n 25.000 inwoners zijn Ivoorkust al ontvlucht naar Liberia, meer dan tweehonderd Ivorianen werden gedood in de chaos. Ons land heeft bij het begin van de onrust de repatriëring naar Ivoorkust even opgeschort maar nu kunnen afgewezen Ivorianen in principe opnieuw teruggestuurd worden naar Ivoorkust. Omdat er op dit moment geen afgewezen Ivorianen zijn werd er nog niemand teruggestuurd. De asielprocedure van mensen uit Ivoorkust wordt momenteel bevroren in ons land.
Bron:: Vluchtelingenwerk Vlaanderen
|
|
Themadag Mixed-ID, opgroeien met twee culturen in je lijf – zondag 6 maart – Antwerpen
Ben je een zoon of dochter uit een gemengd huwelijk? Ben je een ouder die (ooit) koos voor iemand uit een andere cultuur? Of ben je gewoon nieuwsgierig wat anderen hierover te vertellen hebben? Of ontmoet je in je werkomgeving deze jongeren en hun ouders ?
Kinderen en jongeren met een meervoudige identiteit vormen een groeiende groep in onze maatschappij. Zij vormen de brug tussen verschillende culturen en staan symbool voor het samen-leven in deze multiculturele maatschappij.
Nooit eerder kreeg deze groeiende groep een forum. Daarom staat op deze dag het uitwisselen van ervaringen centraal. Kleur-rijk organiseert workshops met (ervarings)deskundigen en BV’s.
Kleur-rijk is een KAV-groep uit het Antwerpse, opgericht door vrouwen die – in hun verscheidenheid – één ding gemeen hebben: zij leven, of leefden in een bi-culturele relatie. Met een hechte kern organiseren zij maandelijkse ontmoetingsmomenten en activiteiten. Kleur-rijk verstrekt informatie en biedt vrouwen de mogelijkheid ervaringen uit te wisselen.
Mixed ID richt zich in de eerste plaats tot jongeren van 12 tot 25 jaar die ontsproten uit een culturele mix. Ook ouders of geïnteresseerden zijn welkom.
Waar: Atlas, Carnotstraat 110, 2060 Antwerpen Wanneer: zondag 6 maart 2011 van 9.30 u tot 16.30 u Prijs: volwassenenen € 10, jongeren tot 25 jaar € 5, lunch en drank inbegrepen, korting voor KAV-leden Programma: Film ‘Colour bar’ van Roland Gunst, Workshops met Ronny Mosuse, Nicole Boumaâza, Annemiek Beck, Sibo Kanobana, Ingrid Akkermans, Rachid Atia e.a.
Doorlopend fotostudio met Bobette Ngiedi Lelo, www.bobette-photography.com Meer info en contact: Brigit Kennis (0477 84 71 52), activiteiten@kleur-rijk.be of www.kleur-rijk.be |
|
Sterven in de woestijn Commentaar: Fabrizio Gatti
Opgelet! Deze video bevat expliciete beelden van gestorven mensen
Zo sterven deze mannen en vrouwen die niet tot op het eiland Lampedusa zijn geraakt. Ze zijn tegengehouden in Libië door het akkoord dat Tripoli sloot met Rome, en vervolgens gedumpt in de woestijn, overgeleverd aan het zand juist voorbij de grens.
Steeds opnieuw zijn vluchtelingen gedwongen om te wandelen naar Madama, een kleine militaire grenspost in Niger, 80 kilometer zuidwaarts. Soms raken ze verdwaald. Op het einde van hun krachten, uitgeput door dorst en honger, vallen ze uiteindelijk met het aangezicht in het zand.
Hun dode lichamen zullen nooit worden gevonden. Voor één keer onthult deze video hun lot. Het is een korte film die L’espresso brengt uit het grensgebied van Libië en Niger. Onderwerp is een mislukte operatie van ‘repatriëring’. Elf personen verloren het leven, zeven mannen en vier vrouwen.
De beelden zijn gemaakt met een gsm-camera door iemand die reisde van Libië naar Madama en Altini, vooruit gelegen militaire posten van Niger.
Het is de moordenaars route. Dezelfde weg is sinds 2003 gebruikt door vele duizenden Afrikaanse migranten, allemaal mannen en vrouwen op zoek naar werk in Libië om hun bootreis naar Lampedusa – naar Europa dus - te kunnen betalen.
Deze video is gemaakt op 16 maart 2009 om halféén ’s middags, vandaar ook de afwezigheid van schaduwen. Enkele dagen ervoor was Silvio Berlusconi in Libië om een zoveelste akkoord te sluiten met Khaddafi.
Tijdens dit bezoek – waarbij Berlusconi officieel vroeg om vergiffenis voor de koloniale bezetting – startten de Italiaanse en Libische regeringen gesprekken over het patrouilleren van de kusten en over hoe mensen te beletten het Italiaanse eiland Lampedusa te bereiken.
De teruggestuurde migranten worden gedumpt door militaire konvooien en gedwongen hun tocht door de woestijn te voet verder te zetten. Of ze belanden in de handen van mensenhandelaars die hen gewoonlijk in de woestijn achterlaten voor ze op de beloofde bestemming toekomen.
Van aan de grens – waar ze aan hun lot worden overgelaten - tot Madana, de eerste militaire post in Niger, liggen 80 kilometer heuvels zonder enige waterbron. Het zijn 80 kilometers die de dood betekenen voor wie de weg verliest en zonder water valt.
Al in 2005 ontdekte L’Espresso dat deze ‘repatriëringen’ naar Niger, na de eerste overeenkomst tussen Berlusconi en Khaddafi, in vier maanden tijd 106 mensenlevens kostten. En dat waren nog maar alleen de officiële cijfers.
De vijftig mensen verpletterd door overladen vrachtwagens; de Ghanese jongen die niet kon worden geïdentificeerd nadat hij in Madama was aangevallen door een roedel uitgehongerde honden; de drie Nigeriaanse meisjes gestorven door gebrek aan water en vijftien anderen op sterven na dood nadat ze werden achtergelaten in de woestijn en een Frans humanitair konvooi hen vond. Allemaal waren ze veroordeeld tot de doodstraf door degenen die hun ‘repatriëring’ organiseerden.
De mannen en vrouwen in deze video liggen nabij een berg van zand en stenen. Wellicht hoopten ze vanuit de hoogte een konvooi te ontdekken dat hen kon helpen.
Hier zijn geen wegen of paden. In dit deel van de Sahara kunnen enkel de zon en de sterren enige oriëntatie bieden.
Bron: De Wereld Morgen Han Soete, Mariana Duarte, Dirk Barrez
|